ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ TA ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ
ΕΘΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Οι ημέρες των εορτών είναι ημέρες αφιερωμένες στις πατροπαράδοτες παραδόσεις.
Άλλωστε, τα ήθη και τα έθιμα του κάθε τόπου «χρωματίζουν» τις γιορτινές αυτές ημέρες και αποτελούν μία όαση χαράς για μικρούς και μεγάλους.
Ενδιαφέρον έχει η παρουσίαση των εθίμων των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς από διάφορες περιοχές της χώρας μας.
Θα προσπαθήσω λοιπόν να καταγράψω όσο αυτό είναι εφικτό, τα Ήθη και Έθιμα που επικρατούν κυρίως στην χώρα μας μα και σ’ όλο τον κόσμο.
Μια διαδρομή μέσα στον χρόνο, μέσα από παραμύθια κι αλήθειες, την ποίηση και την συγγραφή, την τυπογραφία και την ζωγραφική, τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και τα κάλαντα,
Η θεματολογία και η σειρά που αναρτήθηκε κάθε κεφάλαιο έγινε με την παρακάτω σειρά :
Άλλωστε, τα ήθη και τα έθιμα του κάθε τόπου «χρωματίζουν» τις γιορτινές αυτές ημέρες και αποτελούν μία όαση χαράς για μικρούς και μεγάλους.
Ενδιαφέρον έχει η παρουσίαση των εθίμων των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς από διάφορες περιοχές της χώρας μας.
Θα προσπαθήσω λοιπόν να καταγράψω όσο αυτό είναι εφικτό, τα Ήθη και Έθιμα που επικρατούν κυρίως στην χώρα μας μα και σ’ όλο τον κόσμο.
Μια διαδρομή μέσα στον χρόνο, μέσα από παραμύθια κι αλήθειες, την ποίηση και την συγγραφή, την τυπογραφία και την ζωγραφική, τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και τα κάλαντα,
Η θεματολογία και η σειρά που αναρτήθηκε κάθε κεφάλαιο έγινε με την παρακάτω σειρά :
- ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ Η ΚΑΡΑΒΙ;
- ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ, ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΞΥΛΟ, ΟΙ ΚΑΛΤΣΕΣ, ΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ, ΤΑ ΔΩΡΑ
- ΤΟ ΠΑΝΤΡΕΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
- ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
- ΤΟ ΣΙΔΕΡΟ,Η ΚΡΕΜΜΥΔΑ, ΤΟ ΠΟΔΑΡΙΚΟ, ΟΙ ΚΩΛΟΝΙΕΣ, ΤΟ ΡΟΔΙ
- Η ΓΑΛΟΠΟΥΛΑ,ΤΟ ΣΦΑΞΙΜΟ ΤΟΥ ΧΟΙΡΟΥ,Χριστουγεννιάτικα φαγητά απ' όλο τον Κόσμο, ΣΗΜΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΟΙ ΜΩΜΟΓΕΡΟΙ, ΜΠΟΥΜΠΟΥΣΑΡΙΑ
- ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ,ΤΟ ΤΑΙΣΜΑ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ
- ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΟΙ, Η ΚΑΜΗΛΑ, ΟΙ ΑΡΑΠΗΔΕΣ, ΡΑΓΚΟΥΤΣΑΡΙΑ
- ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
- ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΟΙ, Η ΚΑΜΗΛΑ, ΟΙ ΑΡΑΠΗΔΕΣ, ΡΑΓΚΟΥΤΣΑΡΙΑ
- ΟΙ ΦΩΤΑΡΑΔΕΣ, ΕΘΙΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ ???
- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
- ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ - ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Βιβλιογραφία ( Οι Πηγές μου ) :
Η σύνθεσή τους σε κείμενο και η προσπάθεια διάδοση τους μέσα από το διαδίκτυο είναι η δική μου συμμετοχή, όλα τα άλλα ανήκουν στους:
- Αγγελική Θ. Μαστρομιχαλάκη Από το βιβλίο της «Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα»
- «Γιορτές της Ρωμιοσύνης» του Μιχ. Κ. Τσώλη
- Τα Ποιήματα των Κωστή Παλαμά, Γ. Δροσίνη, Τέλλου Άγρα.
- Παραμύθια των Χανς Κρίστιαν Αντερσεν,Anu Stohner Henrike, Wilson Charles Dickens
- Από την Βιβλιοθήκη του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού ιδρύματος
- Ήθη, έθιμα...και άλλα» του Τιμόθεου Καλίφη,
- Την Εγκυκλοπαίδεια Britannica,
- Το Youtube, καθώς και από άλλα Blogs του διαδικτύου.
A. Θ/ Admin
ΕΙΣΑΓΩΓΗΤα Χριστούγεννα αποτελούν τη μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης και γιορτάζονται από τα βάθη των αιώνων βασισμένα σε διάφορα ήθη και έθιμα ανάλογα με τις λαογραφικές παραδόσεις των διαφόρων χριστιανικών λαών.
Για πολλούς ανθρώπους Χριστούγεννα σημαίνει, τρέξιμο στα μαγαζιά κάνοντας πλήθος αγορών για συγγενείς και φίλους, όμως για να διατηρήσουμε τις παραδόσεις μας θα πρέπει πρώτα απ όλα να καταλάβουμε την αληθινή ομορφιά και το θαύμα των Χριστουγέννων.
Τα Χριστούγεννα γιορτάζεται η μέρα που ο Θεός έστειλε στη Γη την Αγάπη Του, με τη μορφή ενός μικρού βρέφους....του Χριστού.
Υπάρχουν κάποιες παραδόσεις ,που δεν ξεθωριάζουν ποτέ και παραμένουν πάντα επίκαιρες και ζωντανές τις μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Οι ημέρες του δωδεκαήμερου από παλιά θεωρούνταν ημέρες ανάπαυλας και χαράς.
Τα έθιμα έρχονται να μας υποδείξουν ότι είναι ανθρώπινη κι αναντικατάστατη η ανάγκη να αποκτήσουμε χαμένες ή χαλαρωμένες σχέσεις με αγαπημένα μας πρόσωπα .
Οι χριστουγεννιάτικες και πρωτοχρονιάτικες κάρτες, οι οποίες λειτουργούν ως επικοινωνιακοί αγγελιοφόροι χριστουγεννιάτικων και πρωτοχρονιάτικων μηνυμάτων, αποτελούν αναπόσπαστο συμπλήρωμα των εορτών.
Στις κάρτες απεικονίζονται κατά κύριο λόγο η γέννηση του Χριστού με τη φάτνη, οι τρεις μάγοι με τα δώρα, άγγελοι και αστέρια.
Το στερεότυπο ευχετικό μικροκείμενο των καρτών είναι “Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος”.
Η χριστουγεννιάτικη κάρτα θεωρείται ότι είναι αγγλική επινόηση.
Την πατρότητά της διεκδικεί αρχικά ο Γουίλιαμ Έντλεϊ, ο οποίος φέρεται ως ο σχεδιαστής της πρώτης κάρτας το 1842, που είναι σήμερα έκθεμα του Βρετανικού Μουσείο.
Στην Ελλάδα οι κάρτες παρουσιάστηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα από Έλληνες μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στην Αυστραλία.
Στο Άλμπουμ Picassa σας παρουσιάζουμε ενδεικτικά 16 Χριστουγεννιάτικες Κάρτες του 18ου και 19ου αιώνα.
Σαράντα ημέρες πριν τα Χριστούγεννα ξεκινούσε η νηστεία των πιστών, για να εξαγνιστούν και να είναι ψυχικά έτοιμοι να δεχθούν το μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου.
Σαν ιεροτελεστία γινόταν σε κάθε οικογένεια η σφαγή του γουρουνιού, το οποίο εξέτρεφαν για το σκοπό αυτό. Το γουρούνι αναλάμβαναν να σφάξουν οι άνδρες του σπιτιού την ημέρα της γιορτής του Αγίου Ιγνατίου -στις 20 Δεκεμβρίου δηλαδή - ή την παραμονή των Χριστουγέννων.Τα μέλη της οικογένειας αντάλλαζαν μεταξύ τους ευχές.
Το χοιρινό κρέας αποτελούσε λοιπόν το κύριο φαγητό στο χριστουγεννιάτικο γεύμα των κατοίκων των Προμάχων και της Σωσάνδρας, όπως άλλωστε και σήμερα. Επίσης, έφτιαχναν λουκάνικα από το γουρούνι, τα οποία κρεμούσαν μέχρι να στεγνώσουν, ενώ το λίπος του γουρουνιού το αποθήκευαν σε δοχεία και το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική.Οι νοικοκυρές, συνήθως την παραμονή των Χριστουγέννων, άνοιγαν φύλλα για τον μπακλαβά και έφτιαχναν το πατροπαράδοτο αυτό γλυκό των Χριστουγέννων χρησιμοποιώντας σουσαμόλαδο. Ήταν μια διαδικασία στην οποία επιδίδονταν οι άξιες νοικοκυρές με κέφι και μεράκι.
'Eπειτα, περήφανες μοίραζαν κομμάτια από τον μπακλαβά σε φιλικά σπίτια.
Το βράδυ της παραμονής οι κάτοικοι των δυο χωριών κουβαλούσαν ξύλα από τα σπίτια τους και τα πήγαιναν στην πλατεία του χωριού τους, όπου άναβαν τη "μεγάλη φωτιά".
Χαρούμενοι ξενυχτούσαν λοιπόν όλοι στη πλατεία αντικρίζοντας με θαυμασμό αυτή τη φωτιά, που συμβολίζει τη θεϊκή λάμψη που έφερε ο Χριστός με τον ερχομό του στη γη. Πρόκειται για ένα έθιμο που και σήμερα τηρούν οι κάτοικοι των χωριών αυτών με μεγάλη χαρά.
Ανυπόμονα και με διάχυτη στα πρόσωπά τους τη χαρά περίμεναν τα παιδιά να έρθουν τα μεσάνυχτα, για να χωριστούν σε παρέες και να τραγουδήσουν στα σπίτια του χωριού τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.
Συνεχίζεται....
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ
Οι χριστουγεννιάτικες και πρωτοχρονιάτικες κάρτες, οι οποίες λειτουργούν ως επικοινωνιακοί αγγελιοφόροι χριστουγεννιάτικων και πρωτοχρονιάτικων μηνυμάτων, αποτελούν αναπόσπαστο συμπλήρωμα των εορτών. Στις κάρτες απεικονίζονται κατά κύριο λόγο η γέννηση του Χριστού με τη φάτνη, οι τρεις μάγοι με τα δώρα, άγγελοι και αστέρια.
Το στερεότυπο ευχετικό μικροκείμενο των καρτών είναι “Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος”.
Η χριστουγεννιάτικη κάρτα θεωρείται ότι είναι αγγλική επινόηση.
Την πατρότητά της διεκδικεί αρχικά ο Γουίλιαμ Έντλεϊ, ο οποίος φέρεται ως ο σχεδιαστής της πρώτης κάρτας το 1842, που είναι σήμερα έκθεμα του Βρετανικού Μουσείο.
Στην Ελλάδα οι κάρτες παρουσιάστηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα από Έλληνες μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στην Αυστραλία.
Στο Άλμπουμ Picassa σας παρουσιάζουμε ενδεικτικά 16 Χριστουγεννιάτικες Κάρτες του 18ου και 19ου αιώνα.
Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ
Σαράντα ημέρες πριν τα Χριστούγεννα ξεκινούσε η νηστεία των πιστών, για να εξαγνιστούν και να είναι ψυχικά έτοιμοι να δεχθούν το μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου.
Σαν ιεροτελεστία γινόταν σε κάθε οικογένεια η σφαγή του γουρουνιού, το οποίο εξέτρεφαν για το σκοπό αυτό. Το γουρούνι αναλάμβαναν να σφάξουν οι άνδρες του σπιτιού την ημέρα της γιορτής του Αγίου Ιγνατίου -στις 20 Δεκεμβρίου δηλαδή - ή την παραμονή των Χριστουγέννων.Τα μέλη της οικογένειας αντάλλαζαν μεταξύ τους ευχές.
Το χοιρινό κρέας αποτελούσε λοιπόν το κύριο φαγητό στο χριστουγεννιάτικο γεύμα των κατοίκων των Προμάχων και της Σωσάνδρας, όπως άλλωστε και σήμερα. Επίσης, έφτιαχναν λουκάνικα από το γουρούνι, τα οποία κρεμούσαν μέχρι να στεγνώσουν, ενώ το λίπος του γουρουνιού το αποθήκευαν σε δοχεία και το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική.Οι νοικοκυρές, συνήθως την παραμονή των Χριστουγέννων, άνοιγαν φύλλα για τον μπακλαβά και έφτιαχναν το πατροπαράδοτο αυτό γλυκό των Χριστουγέννων χρησιμοποιώντας σουσαμόλαδο. Ήταν μια διαδικασία στην οποία επιδίδονταν οι άξιες νοικοκυρές με κέφι και μεράκι.
'Eπειτα, περήφανες μοίραζαν κομμάτια από τον μπακλαβά σε φιλικά σπίτια.
Το βράδυ της παραμονής οι κάτοικοι των δυο χωριών κουβαλούσαν ξύλα από τα σπίτια τους και τα πήγαιναν στην πλατεία του χωριού τους, όπου άναβαν τη "μεγάλη φωτιά".
Χαρούμενοι ξενυχτούσαν λοιπόν όλοι στη πλατεία αντικρίζοντας με θαυμασμό αυτή τη φωτιά, που συμβολίζει τη θεϊκή λάμψη που έφερε ο Χριστός με τον ερχομό του στη γη. Πρόκειται για ένα έθιμο που και σήμερα τηρούν οι κάτοικοι των χωριών αυτών με μεγάλη χαρά.
Ανυπόμονα και με διάχυτη στα πρόσωπά τους τη χαρά περίμεναν τα παιδιά να έρθουν τα μεσάνυχτα, για να χωριστούν σε παρέες και να τραγουδήσουν στα σπίτια του χωριού τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.
Συνεχίζεται....
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2009 - ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ;;;
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΚΙ΄ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ
Μoραΐτικα Ηπειρώτικα Κρητικά Κεφαλλονίτικα
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ TA ΗΘΗ ΚΑΙ TA ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ
ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ, ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΞΥΛΟ, ΟΙ ΚΑΛΤΣΕΣ, ΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ ΤΑ ΔΩΡΑ
ΤΟ ΧΡΙΣTΟΨΩΜΟ
Από τις προετοιμασίες της παραμονής των Χριστουγέννων πιο χαρακτηριστική είναι εκείνη που αναφέρεται στο ζύμωμα του χριστόψωμου.
Η συνήθεια αυτή είναι πολύ ριζωμένη στους αγρότες και τους τσοπάνηδες. Απλές και ταπεινές νοικοκυρές κάνουν τη ζύμη με ιδιαίτερη ευλάβεια. Θεωρείται το έργο αυτό θείο, είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές το Χριστόψωμο κι έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: "το ψωμί του Χριστού", "Σταυροί", "βλάχες" κ.ά.
Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις.
Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ’ ένα ποιμένα το Χριστό
Το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία.
Το «ψωμί του Χριστού», το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).
Χρησιμοποιούν, ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα. Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα.
Απαραίτητος επάνω χαραγμένος ο σταυρός.
Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες από τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια, φύλλα, καρπούς, πουλάκια, ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).
Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.
Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο, το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. (Μερικοί, εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. Όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του...).
Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί.
Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές. Παλαιότερα στην Κρήτη τα ζώα είχαν μερίδα και στο Χριστόψωμο. Οι Κρητικοί το Χριστόψωμο, το ανακάτευαν με τα πίτουρα και το έδιναν στα ζώα να το φάνε, για να ευλογηθούν κι αυτά..
ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΞΥΛΟ
Στα χωριά της βόρειας Ελλάδας , από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια και διαλέγει το πιο όμορφο, το πιο γερό το πιο χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Αυτό ονομάζεται Χριστόξυλο και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα) στο τζάκι του σπιτιού.
Ο λαός πιστεύει ότι, καθώς καίγεται το Χριστόξυλο, ζεσταίνεται ο Χριστός στην κρύα σπηλιά της Βηθλεέμ.
Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, κάθε νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι , ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο , για να μη βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως λένε στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια.
Έτσι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι, ο νοικοκύρης του σπιτιού θα ανάψει την καινούρια φωτιά και θα μπει στην πυροστιά το Χριστόξυλο, με ευχή όλων να αντέξει για όλο το δωδεκαήμερο των γιορτών.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΛΤΣΕΣ
Οι κάλτσες των δώρων αποτελούν ένα ακόμη χαρακτηριστικό έθιμο των εορτών των Χριστουγέννων που όμως προέρχεται από τις Βόρειες χώρες. Είναι οι κάλτσες που ο Άγιος Βασίλης αφήνει τα δώρα για τα παιδιά, συνήθως τοποθετούνται κοντά στο τζάκι ή στη βάση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου, δίπλα στη φάτνη ή στη εξώπορτα.
Σύμφωνα με τη «βόρεια» χριστιανική παράδοση όλα άρχισαν σε ένα σπίτι ενός πατέρα με τρεις κόρες που πρόσφατα είχαν χάσει τη μητέρα τους. Οι δουλειές του πατέρα δεν πήγαιναν καλά και η οικογένεια μετακόμισε σε ένα παλιό και μικρότερο σπίτι. Όταν όμως οι κόρες έφθασαν σε ηλικία γάμου ο πατέρας έπεσε σε απόγνωση καθώς δεν μπορούσε να τι προικίσει, τότε πλησίαζαν και τα Χριστούγεννα. Ο Άγιος Βασίλης όμως που γνώριζε τη κατάσταση αποφάσισε να βοηθήσει. Έτσι όταν η οικογένεια έπεσε να κοιμηθεί ερχόμενος ο Άγιος Βασίλης τοποθέτησε από ένα πουγκί με χρυσό στις κάλτσες των κοριτσιών που είχαν βάλει κοντά στο τζάκι με άλλα ρούχα για να στεγνώσουν. Το επόμενο πρωί οι κοπέλες βρήκαν με μεγάλη έκπληξη τα δώρα του Αϊ Βασίλη και η ζωή τους άλλαξε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ [ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ]
Το έθιμο αυτό προέρχεται από τις ΗΠΑ όταν, πριν 200 περίπου χρόνια ο πρώτος πρέσβης της Αμερικής στο Μεξικό Joel Poinsett έφερε το φυτό αυτό μαζί του από τη νότια Αμερική κατά τη περίοδο των Χριστουγέννων. Έτσι σιγά σιγά το Αλεξανδρινό θεωρήθηκε ως το «κλασσικό» φυτό των Χριστουγέννων.
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΔΩΡΩΝ
Σημαντικότατο έθιμο στις γιορτές των Χριστουγέννων είναι η ανταλλαγή δώρων. Ιδιαίτερα για τα παιδιά, η εποχή των Χριστουγέννων είναι αυτή κατά την οποία λαμβάνουν σημαντικό αριθμό δώρων από τους γονείς και συγγενείς τους, αλλά και από τον Άϊ Βασίλη, ο οποίος κατά τη παράδοση φέρνει τα δώρα κατεβαίνοντας από την καμινάδα.
ΤΟ ΧΡΙΣTΟΨΩΜΟ
Από τις προετοιμασίες της παραμονής των Χριστουγέννων πιο χαρακτηριστική είναι εκείνη που αναφέρεται στο ζύμωμα του χριστόψωμου. Η συνήθεια αυτή είναι πολύ ριζωμένη στους αγρότες και τους τσοπάνηδες. Απλές και ταπεινές νοικοκυρές κάνουν τη ζύμη με ιδιαίτερη ευλάβεια. Θεωρείται το έργο αυτό θείο, είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές το Χριστόψωμο κι έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: "το ψωμί του Χριστού", "Σταυροί", "βλάχες" κ.ά.
Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις.
Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ’ ένα ποιμένα το Χριστό
Το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία.
Το «ψωμί του Χριστού», το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).
Χρησιμοποιούν, ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα. Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Απαραίτητος επάνω χαραγμένος ο σταυρός.
Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες από τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια, φύλλα, καρπούς, πουλάκια, ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).
Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.
Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο, το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. (Μερικοί, εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. Όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του...).
Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί.
Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές. Παλαιότερα στην Κρήτη τα ζώα είχαν μερίδα και στο Χριστόψωμο. Οι Κρητικοί το Χριστόψωμο, το ανακάτευαν με τα πίτουρα και το έδιναν στα ζώα να το φάνε, για να ευλογηθούν κι αυτά..
ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΞΥΛΟ
Στα χωριά της βόρειας Ελλάδας , από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια και διαλέγει το πιο όμορφο, το πιο γερό το πιο χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Αυτό ονομάζεται Χριστόξυλο και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα) στο τζάκι του σπιτιού.Ο λαός πιστεύει ότι, καθώς καίγεται το Χριστόξυλο, ζεσταίνεται ο Χριστός στην κρύα σπηλιά της Βηθλεέμ.
Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, κάθε νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι , ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο , για να μη βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως λένε στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια.
Έτσι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι, ο νοικοκύρης του σπιτιού θα ανάψει την καινούρια φωτιά και θα μπει στην πυροστιά το Χριστόξυλο, με ευχή όλων να αντέξει για όλο το δωδεκαήμερο των γιορτών.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΛΤΣΕΣ
Οι κάλτσες των δώρων αποτελούν ένα ακόμη χαρακτηριστικό έθιμο των εορτών των Χριστουγέννων που όμως προέρχεται από τις Βόρειες χώρες. Είναι οι κάλτσες που ο Άγιος Βασίλης αφήνει τα δώρα για τα παιδιά, συνήθως τοποθετούνται κοντά στο τζάκι ή στη βάση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου, δίπλα στη φάτνη ή στη εξώπορτα.
Σύμφωνα με τη «βόρεια» χριστιανική παράδοση όλα άρχισαν σε ένα σπίτι ενός πατέρα με τρεις κόρες που πρόσφατα είχαν χάσει τη μητέρα τους. Οι δουλειές του πατέρα δεν πήγαιναν καλά και η οικογένεια μετακόμισε σε ένα παλιό και μικρότερο σπίτι. Όταν όμως οι κόρες έφθασαν σε ηλικία γάμου ο πατέρας έπεσε σε απόγνωση καθώς δεν μπορούσε να τι προικίσει, τότε πλησίαζαν και τα Χριστούγεννα. Ο Άγιος Βασίλης όμως που γνώριζε τη κατάσταση αποφάσισε να βοηθήσει. Έτσι όταν η οικογένεια έπεσε να κοιμηθεί ερχόμενος ο Άγιος Βασίλης τοποθέτησε από ένα πουγκί με χρυσό στις κάλτσες των κοριτσιών που είχαν βάλει κοντά στο τζάκι με άλλα ρούχα για να στεγνώσουν. Το επόμενο πρωί οι κοπέλες βρήκαν με μεγάλη έκπληξη τα δώρα του Αϊ Βασίλη και η ζωή τους άλλαξε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ [ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ]
Το έθιμο αυτό προέρχεται από τις ΗΠΑ όταν, πριν 200 περίπου χρόνια ο πρώτος πρέσβης της Αμερικής στο Μεξικό Joel Poinsett έφερε το φυτό αυτό μαζί του από τη νότια Αμερική κατά τη περίοδο των Χριστουγέννων. Έτσι σιγά σιγά το Αλεξανδρινό θεωρήθηκε ως το «κλασσικό» φυτό των Χριστουγέννων.ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΔΩΡΩΝ
Σημαντικότατο έθιμο στις γιορτές των Χριστουγέννων είναι η ανταλλαγή δώρων. Ιδιαίτερα για τα παιδιά, η εποχή των Χριστουγέννων είναι αυτή κατά την οποία λαμβάνουν σημαντικό αριθμό δώρων από τους γονείς και συγγενείς τους, αλλά και από τον Άϊ Βασίλη, ο οποίος κατά τη παράδοση φέρνει τα δώρα κατεβαίνοντας από την καμινάδα.
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009
ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΑ ΜΟΥ
Αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι δικό σου, τότε ....
ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ
ΜΗ ΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ
ΜΗ ΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ
ΝΑ... Η ΛΥΣΗ
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ TA ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ
Τα φιλοδωρήματα που δίνουμε είναι ένα είδος εξαγοράς των ευχών που μας λένε τα παιδιά.
Τα κάλαντα είναι μια πράξη τελετουργική, η οποία –σύμφωνα με τη λαϊκή αντίληψη- έχει αποτέλεσμα την ευημερία.
ΜΩΡΑΙΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
Χριστούγεννα , Πρωτούγεννα , πρώτη γιορτή του χρόνου,
για βγάτε , δέτε , μάθετε , πως ο Χριστός γεννάται .
Γεννάται κι αναθρέφεται με μέλι και με γάλα ,
το μέλι τρων οι άρχοντες , το γάλα οι αφεντάδες
και το μελισσοβότανο να νίβοντ' οι κυράδες!
Κυρά ψηλή ,κυρά λιγνή , κυρά γαϊτανοφρύδα ,
κυρά μου οτάν στολίζεσαι να πας στην εκκλησιά σου ,
βάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αγκάλη
και τον καθάριο αυγερινό τον βάζεις δακτυλίδι .
Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε,
παρά σας αγαπούσαμε κι ηρθαμε να σας δούμε !
Δώστε μας και τον κόκκορα , δώστε μας και την κότα !
Δώστε μας και πέντ' έξι αυγά , να πάμε σ΄ άλλη πόρτα!
ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ
Ελάτε εδώ γειτόνισσες
Και εσείς γειτονοπούλες,
Τα σπάργανα να φτιάξουμε
και το Χριστό ν΄ αλλάξουμε.
Τα σπάργανα για το Χριστό,
Ελάτε όλες σας εδώ.(δις)
Να πάμε να γυρίσουμε
Και βάγια να σκορπίσουμε .
Να βρούμε και την Παναγιά
οπού μας φέρνει τη χαρά.
***
Τα σπάργανα για το Χριστό,
Τα σπάργανα για το Χριστό,
ελάτε όλες σας εδώ.(δις)
Κοιμάται στα τριαντάφυλλα,
γεννιέται μες στα λούλουδα.
Γεννιέται μες στα λούλουδα ,
κοιμάται στα τριαντάφυλλα.
Τα σπάργανα για το Χριστό,
ελάτε όλες σας εδώ.
Τα σπάργανα να φτιάξουμε
και το Χριστό ν΄ αλλάξουμε.
ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Καλήν εσπέραν άρχοντες αν είναι ορισμός σας.
Χριστού τη Θεία Γέννηση να πω στ'αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρετ' η φύσις όλη.
Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρο μαγούλα
όπου τον έχεις τον υγιό το μόσχο κανακάρη,
λούζεις τον και χτενίζεις τον και στο σχολειό τον πέμπει*:
κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ' ένα χρυσό βεργάλι.
Και η κυρά δασκάλισσα με το μαργαριτάρι
είπαμε δα για την κερά ας πούμε για τη βάγια.
Άψε βαγίτσα το κερί, άψε και το λυχνάρι
και κάτσε και ντουχιούντιζε ίντα θα μας εβγάλεις
για απάκι για λουκάνικο για χοιρινό κομμάτι
κι από τον πύρο του βουτσιού να πιούμε μια γεμάτη.
Κι από τη μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι
κι αν το' κάνε η γαλανή ας είναι ζευγαράκι.
Κι από το πιθαράκι σου ένα κουρούπι λάδι
κι αν είναι κι ακροπλιάτερο βαστούμε και τ' ασκάκι.
Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί να πιουν τα παλικάρια.
Κι αν είναι με το θέλημα άσπρη μου περιστέρα
ανοίξτε την πόρτα σας να πούμε καλησπέρα
Κάτω στα Ιεροσόλυμα, στης Βηθλεέμ την πόλη, εκεί δεντρί δεν ήτανε, δεντρί ξεφανερώθη.
Κι ανάμεσα στους κλώνους του, αγγέλοι κι αρχαγγέλοι κι ο Μιχαήλ Αρχάγγελος ξεφτερουγά και λέει :
Χριστέ , για δώσ΄ μου τα κλειδιά και τα χρυσά κλειδάκια ν' ανοίξω τον παράδεισο,
να μπω σε περιβόλι ,να κόψω μήλο δροσερό, να πιω νερό δροσάτο,
να γείρω ν' αποκοιμηθώ σε νεραντζιά 'πο κάτω .
Και σας καληνυχτίζουμε , πέσετε κοιμηθείτε , ολίγον ύπνον πάρετε κι ευθύς ως σηκωθείτε,
στην εκκλησία τρέξετε όλοι με προθυμίαν και του Χριστού να ακούσετε τη θεία λειτουργία.
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά , ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος , εκκλησιά με τ΄ άγιος θρόνος.
Άγιος Βασίλης έρχεται από τον κάβο Πάπα,
βαστάει και στην πλάτη του μια μαλλιαρή θυλάκα,
να βάλει μέσα τα ψωμιά , τις τηγανίτες , τα λεφτά.
Εσένα , αφέντη , πρέπει σου καρέκλα καρυδένια ,
για ν΄ακουμπάς τη μέση σου τη μαργαριταρένια.
Και πάλι ξαναπρέπει σου , βάλε στραβά το φέσι σου
και δίπλα το βρακί σου για να σκάσουν οι εχθροί σου.
Πολλά ΄παμε τ΄αφέντη μας ας πούμε της κυράς μας.
Κυρά ψηλή , κυρά λιγνή , κυρά ταπανοφρύδα
που έχεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθος,
και του κοράκου τα φτερά τά ΄χεις ταπανοφρύδια
που όταν λουστείς και χτενιστείς και πας στην εκκλησιά σου
η στράτα ρόδα γέμισε απ΄την περπατησιά σου.
Πολλά ΄παμε και της κυράς , ας πούμε και της κόρης.
Έχεις και κόρην όμορφη ,που δεν έχει ιστορία,
ούτε στην Πόλη βρίσκεται , ούτε στη Βενετία.
Έχεις και κόρη όμορφη , βάλ΄τηνε στο ζεμπίλι
και κρέμασέ τηνε ψηλά , να μη τη φάν΄ οι ψύλλοι.
Πολλά ΄παμε , πολλά ΄παμε , μα δε μας εκεράσατε,
κι αν ακόμα θε να πούμε, βάλτε μας κρασί να πιούμε.
Εφάγαμε τον πετεινό , να φάμε και την κότα
ΚΕΡΚΥΡΑΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
Σήμερα οι μάγοι έρχονται στη χώρα του Ηρώδη.
Και ο Ηρώδης ταραχθείς έγινε θηριώδης.
Κράζει τους μάγους και ρωτά: -Μάγοι πού θε να πάτε;
Στης Βηθλεέμ το σπήλαιο την πόλη την Αγία.
Π΄ εκεί γεννάει το Χριστό η Δέσποινα Μαρία.
ΚΕΡΚΥΡΑΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
ΚΕΡΚΥΡΑΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, πρώτη του Γεναρίου.
Αύριο ξημερώνεται τ΄Αγίου Βασιλείου.
Άγιος Βασίλης έρχεται, από την Καισαρεία.
Βαστάει εικόνα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι.
Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί μιλούσε!
-Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθε κατεβαίνεις;
-Από τη μάνα μ΄ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω,
να μάθω τ΄άγια γράμματα και τ΄άγιο Ευαγγέλιο!
Σ΄ αυτήν την πόρτα που ΄ρθαμε, πέτρα να μη ραγίσει,
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού,χρόνια πολλά να ζήσει!
Να ζήσει χρόνους εκατό και να τους απεράσει,
και στων παιδιών του τις χαρές κουφέτα να μοιράσει!
Κυρά χρυσή , κυρ΄ αργυρή , κυρά μαλαματένια,
που σε χτενίζουν άγγελοι με τα χρυσά τους χτένια,
άνοιξε το πουγκάκι σου το μαργαριταρένιο,
και δώσε μ΄ ένα τάλληρο, ας είναι κι ασημένιο!
Και τώρα καληνύχτα σας, καλό ξημέρωμά σας,
κι ο Άγιος Βασίλειος να ΄ναί βοήθειά σας!
ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλό μας χρόνος!
Υγεία αγάπη και χαρά να φέρει ο νέος χρόνος!
Να ζήσει ο κύρης ο καλός να ζήσει κι η κυρά του!
Όλα του κόσμου τ΄αγαθά να έχει η φαμελιά του!
Να ζήσει τ΄αρχοντόπουλοπου ΄χει καρδιά μεγάλη!
Σ΄ εμάς και την παρέα μας ένα φλουρί να βάλει
ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
Άγιος Βασίλης έρχεται Γενάρης ξημερώνει !
Ο μήνας που μας έρχεται το χρόνο φανερώνει.
Την άδεια γυρεύουμε στο σπίτι σας να μπούμε!
Τον Άγιο με όργανα και με φωνές να πούμε.
Εκοίταξα στον ουρανό και είδα δυο λαμπάδες!
και με το καλωσόρισμα καλές σας εορτάδες.
Και πάλι ξανακοίταξα και είδα δυο στεφάνια!
Και με το καληνύχτισμα καλά σας Θεοφάνια.
ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ
Σήμερα είν΄τα Φώτα κι ο φωτισμός
κι η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό
κάθεται η κυρά μας η Παναγιά
Όργανο βαστάει κερί κρατεί
και τον Αϊ Γιάννη παρακαλεί
Αϊ Γιάννη αφέντη και Βαπτιστή
βάφτισε και μένα Θεού παιδί
ν΄ανεβώ επάνω στον ουρανό
να μαζέψω ρόδα και λιβανό.
Κάα-λη μέρα κάα-λη μέρα
καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά
Κάα-λη μέρα κάα-λη μέρα
καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά.
Σήμερα τα κάλαντα που ακούγονται είναι το «Καλήν εσπέραν άρχοντες» το «Χριστούγεννα,Πρωτούγεννα», «Αρχή Μηνιά κι Αρχή Χρονιά» και το «Σήμερα τα φώτα ».
Το πρώτο, είναι καθαρά θρησκευτικό και αναφέρεται στη γέννηση του Χριστού, στην προσκύνηση των Μάγων, στη σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη, στη φυγή του Χριστού στην Αίγυπτο και ολοκληρώνεται με την προτροπή όλοι να εκκλησιαστούν και στη συνέχεια να ευφρανθούν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, χωρίς βέβαια να ξεχνούν τους φτωχούς, και κλείνει ασφαλώς με το αίτημα για φιλοδώρημα
ΚΑΛΗΝ ΕΣΠΕΡΑΝ ΑΡΧΟΝΤΕΣ
Καλήν εσπέραν άρχοντες! Αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θεία γέννηση να' πω στ' αρχοντικό σας:
***
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει,
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει,
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η κτίσις όλη.
***
Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
ο βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων.
***
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το «Δόξα εν υψίστοις»
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το «Δόξα εν υψίστοις»
και τούτο άξιόν εστιν, η των ποιμένων πίστης.
***
Εκ της Περσίας έρχονται τρεις μάγοι με τα δώρα,
άστρον λαμπρόν σας οδηγεί, χωρίς να λείψει ώρα.
***
Φθάσαντες εις Ιερουσαλήμ με πόθον ερωτώσιν,
Φθάσαντες εις Ιερουσαλήμ με πόθον ερωτώσιν,
πού εγεννήθη ο Χριστός να πάν' να τον ευρώσιν.
***
Διά Χριστόν ως ήκουσεν ο βασιλεύς Ηρώδης,
Διά Χριστόν ως ήκουσεν ο βασιλεύς Ηρώδης,
αμέσως εταράχθηκεν κι έγινε θηριώδης,
***
ότι πολλά φοβήθηκε διά την βασιλείαν,
ότι πολλά φοβήθηκε διά την βασιλείαν,
μη του την πάρη ο Χριστός και χάση την αξίαν.
***
Κράζει σας μάγους και ρωτά: Πού ο Χριστός γεννάται;
Στην Βηθλεέμ ηξέρουμε, ως η Γραφή διηγάται.
***
Σας είπε να υπάγωσιν και όπου τον ευρώσιν,
Σας είπε να υπάγωσιν και όπου τον ευρώσιν,
άμα τον προσκυνήσωσιν, να πάν' να τον ειπώσιν,
***
σας υπάγη και σας διά να τον προσκυνήση,
σας υπάγη και σας διά να τον προσκυνήση,
με δόλον ο μισόθεος να τον εξαφανίση.
***
Βγαίνουν οι Μάγοι τρέχοντες και τον Αστέρα βλέπουν,
φως θεϊκό κατέβαινε, και με χαρά προστρέχουν.
***
Εν τω σπηλαίω έρχονται, βρίσκουν την Θεοτόκον
Εν τω σπηλαίω έρχονται, βρίσκουν την Θεοτόκον
και εβάστα στας αγκάλας σας τον Aγιόν σας Τόκον.
***
Γονατιστοί τον προσκυνούν και δώρα του χαρίζουν,
Γονατιστοί τον προσκυνούν και δώρα του χαρίζουν,
σμύρναν, χρυσόν και λίβανον, Θεόν τον ευφημίζουν.
***
Την σμύρναν μεν ως άνθρωπον, χρυσόν ως βασιλέα,
Την σμύρναν μεν ως άνθρωπον, χρυσόν ως βασιλέα,
τον λίβανον δε ως Θεόν σ' όλη την ατμοσφαίραν.
***
Κι αφού τον επροσκύνησαν, ευθύς πάλι μισεύουν
Κι αφού τον επροσκύνησαν, ευθύς πάλι μισεύουν
και τον Ηρώδη μελετούν να πάνε να τον εύρουν
***
Πλην άγγελος εξ ουρανού βγαίνει, σας εμποδίζει,
άλλην οδόν να πορευτούν, σας σας διορίζει.
***
Και πάλιν σας άγγελος τον Ιωσήφ προστάζει
Και πάλιν σας άγγελος τον Ιωσήφ προστάζει
εις Αίγυπτον να πορευθή κι εκεί να ησυχάζη,
***
να πάρη και την Μαριάμ ομού με τον υιόν σας,
να πάρη και την Μαριάμ ομού με τον υιόν σας,
ότι ο Ηρώδης σας ζητεί τον τόκον τον δικόν σας.
***
Μη βλέποντας ο βασιλεύς σας μάγους να γυρίζουν,
στη Βηθλεέμ επρόσταξεν παιδί να μην αφήσουν.
***
Όσα παιδία εύρισκον δύο χρονών και κάτω
Όσα παιδία εύρισκον δύο χρονών και κάτω
όλα να τα περάσωσιν ευθύς απ' τα σπαθιά των.
***
Χιλιάδες δεκατέσσαρες σφάζουν σε μιαν ημέραν,
Χιλιάδες δεκατέσσαρες σφάζουν σε μιαν ημέραν,
θρήνον, κλαυθμόν και οδυρμόν έχει κάθε μητέρα.
***
Κι εξεπληρώθη το ρηθέν προφήτου Ησαϊου
μετά των άλλων προφητών και του Ιερεμίου:
***
«Φωνή ηκούσθη εκ Ραμά, Ραχήλ τα τέκνα κλαίει,
«Φωνή ηκούσθη εκ Ραμά, Ραχήλ τα τέκνα κλαίει,
παραμυθία ουκ ήθελε, ότι αυτά ουκ έχει».
***
Κι εδώ οπού σας είπαμεν όλην την υμνωδίαν
και του Ιησού σας του Χριστού γέννησιν την Αγίαν,
***
Σας καλονυχτίζουμε, πέσετε, κοιμηθείτε
Σας καλονυχτίζουμε, πέσετε, κοιμηθείτε
ολίγον ύπνον πάρετε κι ευθύς να σηκωθήτε
***
και βάλετε τα ρούχα σας, έμορφα εντυθήτε,
και βάλετε τα ρούχα σας, έμορφα εντυθήτε,
στην εκκλησίαν τρέξατε, με προθυμίαν μπείτε,
***
ν' ακούσετε με προσοχήν όλην την ψαλμωδίαν
ν' ακούσετε με προσοχήν όλην την ψαλμωδίαν
και με ευλάβειαν πολλήν όλην την λειτουργίαν.
***
Και πάλι να γυρίσετε πίσω στο σπιτικό σας.
Ευθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε το φαγητό σας
***
και το σταυρό σας κάνετε, γευθείτε, ευφρανθείτε,
και το σταυρό σας κάνετε, γευθείτε, ευφρανθείτε,
δότε και κανενός φτωχού ό,τι κι αν υστερείτε,
***
δότε και σας τον κόπο σας, ό,τι είναι ορισμός σας,
δότε και σας τον κόπο σας, ό,τι είναι ορισμός σας,
και ο Χριστός σας πάντοτε να είναι βοηθός σας.
***
Χρόνους πολλούς να χαίρεστε, πάντα ευτυχισμένοι,
Χρόνους πολλούς να χαίρεστε, πάντα ευτυχισμένοι,
σωματικά και ψυχικά να είστε πλουτισμένοι
Εις έτη πολλά!
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΡΩΤΟΥΓΕΝΝΑ
Χριστούγεννα, πρωτούγεννα,
πρώτη γιορτή του χρόνου,
Για βγείτε, δείτε, μάθετε:
πού ο Χριστός γεννάται,
Γεννάται κι ανατρέφεται
με μέλι και με γάλα,
Το μέλι τρών' οι άρχοντες
το γάλα οι αφεντάδες,
Κι ανοίξτε τα κουτάκια σας
τα κατακλειδωμένα,
και δώστε μας τον κόπο μας
ό,τι είναι ορισμός σας,
Αν είστε απ' τους πλούσιους
φλουριά μη τα λυπάστε,
Κι αν είστε απ' τους δεύτερους
Τάλιρα και δραχμίτσες,
Κι αν είστε απ' τους παμπτωχους
ένα ζευγάρι κότες,
Και σας καληνυχτίζουμε
πέσετε, κοιμηθείτε,
Ολίγον ύπνο πάρετε
κι ευθύς να σηκωθείτε,
Στην εκκλησία τρέξατε
με προθυμία μπείτε,
ν' ακούσετε με προσοχή
τη θεία λειτουργία,
Του Ιησού μας και Χριστού
γέννηση την Αγία,
Κι ευθύς όταν γυρίσετε,
εις το αρχοντικό σας,
Ευθύς τραπέζι στρώσετε
Βάλτε το φαγητό σας,
Δώστε και κανενός φτωχού
όστις να υστερείτε,
Και ο θεός μας πάντοτε
Να είναι ο βοηθός σας.
Και εις έτη πολλά!
ΑΡΧΗ ΜΗΝΙΑ ΚΙ ΑΡΧΗ ΧΡΟΝΙΑ
Αρχή Μηνιά κι Αρχή Χρονιά, ψιλή μου Δέντρο Λιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος, Εκκλησιά με τ' Aγιος Θρόνος
***
Αρχή που βγήκε ο Χριστός, Άγιος και πνευματικός
Στην γη να περπατήσεις, Και να μας καλοκαρδίσει.
***
Aγιοςβασίλης έρχεται, Και δεν μας καταδέχεται
Από την Καισαρεία συ σ' αρχόντισσα κυρία.
***
Βαστάει εικόνα και χαρτί Ζαχαροκάντιο ζυκωτι
Χαρτί και καλαμάρι Δες και με το παλικάρι.
***
Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί ομίλει
Ασπρε μου χρυσέ μου Ήλιε.
***
ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΦΩΤΑ
Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός
Και χαρά μεγάλη κι Αγιασμός
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό
Κάθεται η κυρά μας η παναγιά
***
Καλημέρα, καλησπέρα
Καλή σου ημέρα Αφέντη με την κυρά
Όργανο βαστάει, κερί κρατεί
Και τον Αι Γιάννη παρακαλεί
***
Αι Γιάννη Αφέντη και βαπτιστή
Βάπτισε και εμένα θεού παιδί
Να ανεβώ στον ουρανό
Να μαζέψω ρόδα και Λίβανο
Αν η νοικοκυρά τους φίλευε καλά συνέχιζαν να του τραγουδάνε
Κυράμ ψηλή κυράμ λιγνή
Κυράμ καγκελοφρύδα
Κυράμ φαντάς στολίζοσταν
Να πας να πάρεις Βάγια
Βάζει τον ήλιο πρόσωπο
Και το φεγγάρι στήθη
Σ' αυτό το σπίτι που' ρθαμε
Πέτρα να μην ραΐσει
Κι ο νοικοκύρης κι η κυρά
Χίλια χρόνια να ζήσει!
Αν η νοικοκυρά δεν τους φίλευε καλά συνέχιζαν να της τραγουδάν
Κυρα μου ταρναρόκωλη
Και ταρναροψειριάρα
Κυρά μου το σπιτάκι σου
Γεμάτο καλιακούδια
άλλα γενούν κι άλλα κλωσούν
Κι άλλα σου βγαίνουν τα μάτια
Στην συνέχεια την μούντζωναν και έτρεχαν.
---/---
---/---
Μεράκι είχαμε να κάνουμε αυτό το αφιερωμα στο ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων, και για να τα μεταφέρουμε στα παιδιά μας γιατί αυτά είναι η πολιτιστική / πολιτισμική μας κληρονομιά..
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ???
Εμείς καλά τα είπαμε κι ο θεός καλά ας τα κάμει,κι η Παναγιά η Δέσποινα ας τα πολυχρονάει
Και να πολυχρονήσετε εσείς και τα παιδιά σας,
Αι Βασίλης κι ο Χριστός να ναι βοήθειά σας.
Πάνω στα πέντε δάχτυλα γυρίζει το ποτήρι,
ο θεός να τον πολυχρονά τον σπιτονοικοκύρη.
Για δότε μας το πετεινό, για δότε μας την κότα,
για δότε μας κι ένα ρακί, να πάμε σ άλλη πόρτα.
Να χα του Σολομώντα νου και του Δαυίδ τη γνώση
να σου λεγα παινέματα ώσπου να ξημερώσει
Παρακαλώ την Πανάγια να σας χαρίζει χρόνια
όπως χαρίζει στην ελιά τα φύλλα και τα κλώνια.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ TA ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
ΝΑΜΟΥΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΛΟΥ ΕΝ΄ΑΧΥΡΟ
Νά 'μουν του σταύλου έν' άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.
Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.
Να λάμψω από τη λάμψη του κι' εγώ σαν διαμαντάκι
κι' από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι.
Να μοσκοβοληθώ κι' εγώ από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.
Νάμουν του σταύλου ένα άχυρο ένα φτωχό κομμάτι
Την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.
την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.
Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.
Να λάμψω από τη λάμψη του κι' εγώ σαν διαμαντάκι
κι' από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι.
Να μοσκοβοληθώ κι' εγώ από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.
Νάμουν του σταύλου ένα άχυρο ένα φτωχό κομμάτι
Την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.
Κωστής Παλαμάς
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,
και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,
βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός.
Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός.
Κωστής Παλαμάς
ΝΥΧΤΑ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ
και προσκυνούν γονατιστά τη φάτνη τους τ' άδολα βόδια.
Κι ο ζευγολάτης ξάγρυπνος, θωρώντας τα, σταυροκοπιέται
και λεει, με πίστη απ' της ψυχής τ' απόβαθα, "Χριστός γεννιέται".
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη, κάποιοι ποιμένες
ξυπνούν από φωνές ύμνων μεσούρανες, στη γη σταλμένες.
Κι ακούοντας τα ωσαννά απ' αγγέλων στόματα στο σκόρπιο αέρα,
το διαλαλούν σε χειμαδιά λιοφώτιστα με τη φλογέρα.
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη - Ποιος δεν το ξέρει ;
Των μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα λάμπει τ' αστέρι.
Κι όποιος το βρει μεσ' τ' άλλα αστέρια ανάμεσα και δεν το χάσει,
σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το μπορεί να φτάσει.
Γ. Δροσίνης
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
κρύα και κατασκότεινη κι αγριωπή η νυχτιά.
Είναι η στέγη ολόλευκη, γέρνουν άσπροι κλώνοι,
μες το τζάκι απόμερα ξεψυχά η φωτιά...
Τρέμει στα εικονίσματα το καντήλι πλάγι
και φωτάει στη σκυθρωπή, στη θαμπή εμορφιά.
Να η φάτνη, οι άγγελοι κι ο Χριστός κι οι Μάγοι
και το αστέρι ολόλαμπρο μες στη συννεφιά!
Κι οι ποιμένες, που έρχονται γύρω από τη στάνη
κι η μητέρα του Χριστού στο Χριστό μπροστά.
Το μικρό το εικόνισμα όλ’ αυτά τα φτάνει,
μαζεμένα όλα μαζί και σφιχτά-σφιχτά.
Πέφτει ακόμη αδιάκοπο κι άφθονο το χιόνι,
όλα ξημερώνονται μ’ άσπρη φορεσιά
στον αγέρα αντιλαλούν του σημάντρου οι τόνοι,
κάτασπρη, γιορτάσιμη λάμπει η εκκλησιά...
Τέλλος Άγρας
ΕΙΔΑ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ ΣΤ΄ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ
Είδα χθες βράδυ στ’ όνειρό μου,
το νεογέννητο Χριστό,
τα βόδια επάνω Του εφυσούσαν,
όλο το χνώτο τους ζεστό.
Το μέτωπό Του ήταν σαν ήλιος,
και μέσα η φάτνη φτωχική,
άστραφτε πιο καλά από μέρα,
με κάποια λάμψη μαγική.
Στα πόδια Του έσκυβαν οι Μάγοι,
κι έμοιαζε τ’ άστρο από ψηλά,
πως θα καθήσει σαν κορώνα,
στης Παναγίτσας τα μαλλιά.
Βοσκοί πολλοί και βοσκοπούλες,
τον προσκυνούσαν ταπεινά,
ξανθόμαλλοι Άγγελοι εστεκόνταν,
κι έψελναν γύρω του «ωσαννά».
Μα κι από Αγγέλους κι από Μάγους,
δε ζήλεψα άλλο πιο πολύ,
όσο της Μάνας Του το στόμα,
και το ζεστό-ζεστό φιλί.
Τέλλος Άγρας
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ TA ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
ΝΥΧΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Ο Εμπενέζερ Σκρουτζ είναι ένας τσιγκούνης και μίζερος γέρος που δε νοιάζεται για κανέναν.
Οι άνθρωποι γι` αυτόν υπάρχουν μόνο για να δουλεύουν και να του δίνουν χρήματα. Ιδιαιτέρως σιχαίνεται τα Χριστούγεννα, τα οποία θεωρεί πως απλώς τον μεγαλώνουν κατά ένα χρόνο χωρίς να τον κάνουν ούτε κατά μια δεκάρα πλουσιότερο.
Τον Σκρουτζ επισκέπτεται την παραμονή των Χριστουγέννων, το φάντασμα του πρώην συνεργάτη του Τζέικομπ Μάρλεϊ, που είχε πεθάνει πριν από επτά χρόνια στην περίοδο των Χριστουγέννων.
Ο Μάρλεϊ υπήρξε και αυτός τσιγκούνης και μίζερος όπως ο συνεργάτης του, αλλά μετά θάνατον, υποφέρει από τις αμαρτίες του και θέλει να βοηθήσει τον Σκρουτζ να αποφύγει την ίδια κατάληξη.
Λέει στον Σκρουτζ πως θα τον επισκεφτούν τρία πνεύματα, των περασμένων, των τωρινών και των μελλοντικών Χριστουγέννων.
Αυτά τα τρία πνεύματα, δείχνουν στον Σκρουτζ τα λάθη του κι ο ίδιος σταδιακά μετανοεί.
Το πρωί των Χριστουγέννων, ο Σκρουτζ στέλνει μια γαλοπούλα στον ταλαίπωρο και φτωχό υπάλληλό του Μπομπ Κράτσιτ, και περνά την ημέρα των Χριστουγέννων παρέα με τον ανιψιό του Φρεντ τον οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή περιφρονούσε.
Η καλοσύνη του Σκρουτζ συνεχίζεται και μετά τα Χριστούγεννα, αφού δίνει αύξηση στον Μπομπ και ορκίζεται να βοηθά την οικογένειά του, ιδίως τον μικρό Timπου είναι κουτσός.
Τελικά, ο Σκρουτζ μεταμορφώνεται στον μεγαλύτερο ευεργέτη της πόλης του.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε την εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα του 1843 κι έγινε αμέσως τεράστια επιτυχία, από τότε, το όνομα του Dickens συνδέθηκε για πάντα με τα Χριστούγεννα..
( Πηγή Pathfinder}
Ο ΜΙΚΡΟΥΛΗΣ ΑΙ-ΒΑΣΙΛΗΣ
}Πολύ πολύ μακριά στο βορρά, εκεί όπου τα πρώτα χιόνια πέφτουν, όταν εμείς εδώ έχουμε ακόμη καλοκαίρι, βρίσκεται καλά κρυμμένο το χωριό των Αϊ-Βασίληδων. Ήταν πάντα ο πρώτος που έπαιρνε το χριστουγεννιάτικο δέντρο του από το μεγάλο δάσος. Και ήταν πάντα ο πρώτος που γυάλιζε το έλκηθρό του, λούστραρε τις μπότες του και αέριζε το παλτό του.
Όταν οι άλλοι Αϊ-Βασίληδες δεν είχαν αποφασίσει ακόμη τι δώρα θα πήγαιναν στα παιδιά, ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης είχε ήδη ετοιμάσει και τυλίξει τα δώρα.
Περισσότερο του άρεσε να δωρίζει πράγματα που είχε φτιάξει με τα ίδια του τα χέρια.
Ήξερε να φτιάχνει όλα τα παιχνίδια: πολύχρωμα αυτοκινητάκια και σκυλάκια με βούλες, ξύλινα αλογάκια, κουκλόσπιτα&
Κι έψηνε υπέροχα γλυκά. Ήξερε να φτιάχνει κουλουράκια με κανέλα σε σχήμα αστεριών, μελόπιτες, χρωματιστά μπαστουνάκια& Και τα μελομακάρονά του ήταν τα καλύτερα του κόσμου.
Όταν τελείωνε το τύλιγμα των δώρων και το ψήσιμο των γλυκών, περίμενε με περισσότερη λαχτάρα το ταξίδι στα παιδιά από οποιονδήποτε άλλο Αϊ-Βασίλη. Και κάθε χρόνο τα ίδια&
«Όχι, δεν μπορείς να έρθεις μαζί μας» είπε ο αρχηγός Αϊ-Βασίλης, που αποφάσιζε για τα πάντα στο χωριό των Αϊ-Βασίληδων. «Είσαι πολύ μικρός». «Τα παιδιά θα σκάσουν στα γέλια» φώναξε ένας αγενέστατος νεαρός Αϊ-Βασίλης. «Ιδιαίτερα όταν τον δούνε» είπε, γελώντας ένας άλλος. «Πάνω στο μικροσκοπικό του έλκηθρο» φώναξε ένας τρίτος.
Ήταν πολύ άσχημο αυτό που έκαναν, και λίγο έλειψε ο αρχηγός να τους αφήσει κι αυτούς στο σπίτι.
Όμως φέτος είχαν να δώσουν τόσο πολλά δώρα, που δεν μπορούσε να αφήσει πίσω κανέναν από τους νεαρούς Αϊ-Βασίληδες.
Γι' αυτό τους κοίταξε μονάχα πολύ αυστηρά και είπε: «Να φέρεστε καλύτερα!». Και στο μικρούλη Αϊ-Βασίλη είπε: «Του χρόνου ίσως». Αλλά ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης δεν μπορούσε να το πιστέψει τόσο εύκολα πια.
Όταν έφυγαν οι υπόλοιποι Αϊ-Βασίληδες, ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης δεν ήθελε ούτε να βλέπει ούτε να ακούει τίποτα. Έκλεισε τα παντζούρια κι έκατσε ολομόναχος στο δωμάτιό του.
Δεν τον πείραζε που ήταν μικρότερος από τους άλλους. Αλλά τον στεναχωρούσε πολύ που δεν μπορούσε να πάει μαζί τους στο ταξίδι τους για τα παιδιά.
Μόνο όταν έπεσε η νύχτα, και τα πάντα είχαν πια ησυχάσει και ερημώσει, βγήκε από το σπίτι. Αφού δεν μπορούσε να ταξιδέψει, ήθελε τουλάχιστο να ξεμουδιάσει λιγάκι.
Τα αστέρια έλαμπαν, ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης όμως δε σήκωνε το βλέμμα να τα κοιτάξει.
Κάπου εκεί ψηλά βρίσκονταν τώρα οι άλλοι με τα έλκηθρά τους που τα έσερναν τάρανδοι& Και τότε ξαφνικά ακούστηκαν φωνές από το μεγάλο δάσος. Στο μεγάλο δάσος ζούσαν τα ζώα. Τι να συζητούσαν άραγε τόσο αργά το βράδυ;
Τι καλά που ήταν τόσο μικρός! Έτσι μπορούσε να πλησιάσει στα κλεφτά χωρίς να τον δουν τα ζώα. Ήταν όλα τους εκεί: ο σκίουρος και ο λαγός,
η αρκούδα, το ζαρκάδι, τα ποντίκια& κι ήταν όλα τους πολύ κακόκεφα. «Είναι τρομερό» μούγκρισε η αρκούδα. «Οι Αϊ-Βασίληδες επισκέπτονται τους ανθρώπους, αλλά όχι τα ζώα». «Αν και δε θα χρειαζόταν να πάνε και πολύ μακριά» παραπονέθηκε ο λαγός. «Έτσι γινόταν πάντα» είπε η γριά κουκουβάγια. «Φοβάμαι ότι αυτό δε θα αλλάξει ποτέ».
Κι όμως άλλαξε! Γιατί, αμέσως μόλις το άκουσε ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης, έφυγε από εκεί πολύ αθόρυβα, πατώντας στα νύχια των ποδιών του, κι έτρεξε στο σπίτι.
Έριξε μια γρήγορη ματιά στον καθρέφτη, στοίβαξε τα δώρα στο έλκηθρο, και αμέσως ξαναπήρε το δρόμο της επιστροφής.
Μόνο που δεν του είχαν μείνει καθόλου τάρανδοι, αφού όλοι είχαν φύγει. Αλλά και μόνος του μπορούσε να σύρει το έλκηθρο μέχρι το μεγάλο δάσος.
Εκείνο το βράδυ τα ζώα έστησαν τέτοια γιορτή, που όμοιά της δεν είχε ξαναδεί το μεγάλο δάσος. Ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης έδωσε σε όλα τα ζώα από ένα δώρο, περισσότερο από όλα, όμως, χάρηκε η κατσούφα αρκούδα ποτέ στη ζωή της δεν είχε πάρει δώρο.
Και πιο περήφανη από όλα ήταν η κουκουβάγια πήρε ένα ολοκαίνουριο πουλόβερ και ήταν σίγουρα το πιο κομψό πουλί του δάσους.
Αμέσως μόλις επέστρεψαν οι υπόλοιποι Αϊ-Βασίληδες, ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης παρουσιάστηκε μπροστά στον αρχηγό και του διηγήθηκε τι είχε γίνει στο μεγάλο δάσος.
Ο αρχηγός έμεινε έκπληκτος και τον ανακήρυξε Αϊ-Βασίλη των ζώων.
«Μπράβο!» φώναξαν οι άλλοι Αϊ-Βασίληδες και τον ζητωκραύγασαν. Τρεις φορές μάλιστα! Από τότε ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης είναι το ίδιο σημαντικός με τους μεγάλους.
Πηγή: Ο Μικρούλης Αϊ-Βασίλης του Anu Stohner Henrike Wilson
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ
Ήταν η τελευταία βραδιά του χρόνου, η παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Τι κρύο που έκανε! Έπεφτε χιόνι και κόντευε να νυχτώσει. Η αλήθεια είναι πως, όταν βγήκε από το σπίτι της, φορούσε παντούφλες, αλλά δεν της κράτησαν πολύ: ήταν κάτι μεγάλες παντούφλες, που τις είχε λιώσει η μητέρα της, τόσο μεγάλες ώστε η μικρή τις έχασε, καθώς έτρεξε να περάσει το δρόμο, ανάμεσα σε δυο αμάξια που λίγο έλειψε να την χτυπήσουν. Τη μια την έχασε. Την άλλη, τη βρήκε ένα παιδί και την πήρε μαζί του, για να τη δώσει στην αδερφούλα του, να την κάνει κούνια για την κούκλα της.
Το κοριτσάκι βάδιζε ξυπόλητο και τα πόδια του είχανε μελανιάσει από το κρύο. Μέσα στην τσέπη της κουρελιασμένης ποδιάς της είχε ένα σωρό σπίρτα. Στο χέρι της κρατούσε κι άλλα κουτιά γεμάτα, γιατί αυτή τη δουλειά έκανε: πουλούσε κουτιά με σπίρτα στους δρόμους.Όμως εκείνη την ημέρα δεν είχε πουλήσει ούτε ένα κουτί, γιατί οι άνθρωποι έτρεχαν να προφυλαχτούν από το κρύο κι από το χιόνι, και κανείς δε στεκόταν για ν’ αγοράσει σπίρτα. Δεν είχε πουλήσει ούτε ένα κουτί και δεν είχε ούτε μια δεκάρα στην τσέπη της.
Το κοριτσάκι πεινούσε και κρύωνε κι ήταν αδύνατο, κι έτρεμε ολόκληρο.
Η καημένη η μικρούλα!
Οι νιφάδες του χιονιού έπεφταν στα ξανθά της μαλλιά, που σχημάτιζαν μπούκλες γύρω απ’ το λαιμό της. Τα φώτα έκαναν να λάμπουν τα τζάμια των παραθυριών κι έφτανε ως το δρόμο η μυρωδιά από τα πουλερικά που έψηναν στις κουζίνες. Ήταν παραμονή της Πρωτοχρονιάς, σε μια γωνιά, ανάμεσα σε δυο σπίτια. Και τότε το φτωχό κοριτσάκι είδε πως καθόταν κάτω από ένα υπέροχο Χριστουγεννιάτικο δέντρο
Το κοριτσάκι πάγωνε όλο και πιο πολύ, αλλά δεν τολμούσε να γυρίσει σπίτι της: θα πήγαινε τα κουτιά με τα σπίρτα, κι ούτε μια δεκάρα. Ο πατέρας της θα τη μάλωνε κι άλλωστε, μήπως και μέσα στο σπίτι της δεν έκανε τόσο κρύο? Έμεναν ψηλά, σε μια σοφίτα, κι ο άνεμος φυσούσε ανάμεσα απ’ τις τρύπες της σκεπής, μ’ όλο που τις πιο μεγάλες τις είχανε βουλώσει με άχυρο και με κουρέλια. Τα καημένα τα χεράκια της δεν τα’ νιωθε πια από το πολύ το κρύο .
Ένα σπίρτο θα τα ζέσταινε λιγάκι. Αν τολμούσε να βγάλει ένα, μονάχα ένα, απ’ το κουτί και να τ’ ανάψει να ζεστάνει τα δάχτυλά της? Τράβηξε ένα: κριτς! Πώς έλαμψε! Πώς άναψε! Ήτανε μια φλογίτσα καθαρή και ζεστή κι έμοιαζε με κεράκι, καθώς τη σκέπασε με τις χούφτες της. Τι παράξενο φως! Έμοιαζε τώρα μ’ ένα κοριτσάκι, καθισμένο μπροστά σε μια μεγάλη σιδερένια σόμπα, που το σκέπασμά της ήτανε γυαλιστερό.
Η φωτιά έκαιγε εκεί μέσα τόσο υπέροχα και ζέσταινε τόσο καλά!
Αλλά τι έγινε?
Μόλις το κοριτσάκι άπλωσε τα ποδαράκια του για να τα ζεστάνει, η φλόγα έσβησε και η σόμπα εξαφανίστηκε.
Η μικρούλα βρέθηκε καθισμένη στη γωνιά της, ανάμεσα σε δυο σπίτια, και κρατούσε στο χέρι της ένα σπίρτο καμένο.Άναψε και δεύτερο σπίρτο, και, καθώς η λάμψη έπεσε πάνω στον τοίχο του σπιτιού, ο τοίχος έγινε διάφανος σαν ατμός.
Το κοριτσάκι μπορούσε τώρα να δει ένα μεγάλο δωμάτιο, όπου ήταν στρωμένο ένα τραπέζι, με κάτασπρο τραπεζομάντιλο, με πιάτα από πορσελάνη που αστραφτοκοπούσαν και με μια μεγάλη πιατέλα, όπου μια χήνα ψητή άχνιζε και σκόρπιζε μια ορεχτική ευωδιά.
Τι έκπληξη! Τι ευτυχία!
Ξαφνικά, η ψημένη χήνα πήδησε από την πιατέλα και κύλησε στο πάτωμα, με το πιρούνι και το μαχαίρι καρφωμένα απάνω της. Κι η ψημένη χήνα κύλησε ως εκεί που καθότανε το φτωχό κοριτσάκι.
Αλλά το σπίρτο έσβησε και, μπροστά στη μικρούλα, ορθώθηκε πάλι ο χοντρός και κρύος τοίχος των σπιτιών. Άναψε αμέσως και τρίτο σπίρτο.
Ήτανε πιο μεγάλο και πιο πλούσια στολισμένο, από κείνο που είχε δει, τα περασμένα Χριστούγεννα μέσα από τη τζαμένια πόρτα, στο μέγαρο του πλούσιου εμπόρου.Χίλια κεράκια ήταν αναμμένα πάνω στα πράσινα κλαδιά του και κάτι πολύχρωμες εικόνες, σαν εκείνες που στολίζουν τις βιτρίνες των μαγαζιών, θαρρείς και της χαμογελούσαν.
Το φτωχό κοριτσάκι σήκωσε τα δυο του χεράκια.
Το σπίρτο έσβησε.
Όλα τα κεράκια του Χριστουγεννιάτικου δέντρου ανέβαιναν, ανέβαιναν και τότε είδε πως δεν ήταν κεράκια, αλλά αστέρια.
Ένα απ’ αυτά τ’ αστέρια έπεσε και χάραξε μια φωτεινή γραμμή στον ουρανό.
«Κάποιος πεθαίνει» μουρμούρισε το κοριτσάκι.
Γιατί η γιαγιά του, που μόνο εκείνη ήτανε καλή γι’ αυτό, αλλά δεν ζούσε πια, έλεγε συχνά:
«Όταν πέφτει ένα αστέρι, μια ψυχούλα ανεβαίνει στο Θεό.»
Το φτωχό κοριτσάκι άναψε άλλο σπίρτο. Μέσα στη λάμψη του, παρουσιάστηκε η γιαγιά της που της χαμογελούσε.
Ξημέρωσε ένας χλωμός ήλιος πάνω στους παγωμένους δρόμους της πόλης.
Στο έδαφος το άψυχο σώμα ενός μικρού κοριτσιού, περικυκλωμένο από χρησιμοποιημένα σπίρτα. “Καημενούλα!” είπε ένας περαστικός. “Προσπαθούσε να ζεσταθεί!” Όμως τότε, η μικρούλα βρισκόταν ήδη πολύ μακριά, κάπου όπου δεν υπάρχει κρύο, πείνα και πόνος………..
Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ TA ΕΘΙΜΑ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ ???
Απ’ ότι φαίνεται ο Αη-Bασίλης δεν επισκέπτεται τελικά όλες τις χώρες! Στην Ισπανία και τις χώρες της Νοτίου Αμερικής τα δώρα στα παιδιά φέρνουν οι Τρεις Μάγοι, στην Ιταλία μια καλή γριούλα που ονομάζεται Λα Mπεφάνα, σε μερικές περιοχές της Ρωσίας η γριά Mπαμπούσκα και σε άλλες ο Παππούς των Πάγων, στην Γερμανία η Kρίστκιντ, μια αγγελική μορφή σταλμένη από τον Ιησού, στην Σκανδιναβία μια παρέα ξωτικών που λέγονται Zουλενίσεν, στη Γαλλία ο Πατέρας των Χριστουγέννων (Pére Noel), στην Ολλανδία, το Bέλγιο και σε όλες σχεδόν τις δυτικές χώρες, ο Άγιος Νικόλαος, στην Ιαπωνία ο Kιροχσού, ο οποίος έχει μάτια και στο πίσω μέρος του κεφαλιού για να βλέπει ότι κάνουν όλα τα παιδιά.
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Στην Αυστραλία τα Χριστούγεννα είναι μέσα στο κατακαλόκαιρο, έτσι οι Αυστραλοί περνούν την ημέρα αυτή στην παραλία, κάνοντας μπάνιο, σέρφιγκ, ηλιοθεραπεία και παίζοντας παιγνίδια στην αμμουδιά. Το παράδοξο, όμως, είναι ότι οι Αυστραλοί στολίζουν τους δρόμους, τις πλατείες, τα σπίτια τους, όπως στολίζουν όλοι οι λαοί της Δύσης, χρησιμοποιώντας, όμως, ψεύτικο χιόνι, για να δημιουργήσουν την απαραίτητη «χριστουγεννιάτικη» ατμόσφαιρα! Επίσης, οι κάρτες που ανταλλάζουν μεταξύ τους απεικονίζουν χειμωνιάτικα και χιονισμένα τοπία!ΑΥΣΤΡΙΑ
Στην Αυστρία, η γιορτή του Αγίου Νικολάου, που είναι και ο Άγιος που φέρνει τα δώρα στα παιδιά, γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου. Πιστεύεται ότι την ημέρα εκείνη ο Άγιος Νικόλαος επισκέπτεται τα χωριά, συνοδευόμενος από αγγέλους και δαίμονες.
Κρατά στα χέρια του λίστες με όλες τις καλές και κακές πράξεις των παιδιών και ανταμείβει όλα όσα υπήρξαν καλά παιδιά κατά τη διάρκεια του χρόνου.
Tα παιδιά ντύνονται άγγελοι και δαίμονες και γυρίζουν στους δρόμους τραγουδώντας τα κάλαντα και παίρνουν ως αντάλλαγμα γλυκά και ξηρούς καρπούς. Στην Αυστρία, τα παιδιά πιστεύουν ότι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, το φέρνει στο σπίτι ο μικρός Χριστός, όταν τα παιδιά απουσιάζουν από το σπίτι.
Όταν ο μικρός Χριστός φτάνει στο σπίτι, κτυπά μια καμπανούλα που κρατά στα χέρια του, για να προειδοποιήσει τα παιδιά που βρίσκονται στο σπίτι, τα οποία πρέπει να φύγουν αμέσως. Όταν τα παιδιά γυρίσουν στο σπίτι, το δέντρο είναι κιόλας στολισμένο.
ΑΦΡΙΚΗ
Στο Κογκό η ημέρα των Χριστουγέννων ξεκινά με την επίσκεψη στα σπίτια των ιεραποστόλων από χωριό σε χωριό κατά μήκος των οδικών αξόνων, από μικρές ομάδες πιστών, τραγουδώντας τα κάλαντα.
Το πιο σημαντικό μέρος των Χριστουγέννων είναι η προσφορά αγάπης, συμβολικό δώρο προς τιμή του Ιησού.
Τα σπίτια είναι διακοσμημένα με υποκαταστήματα πεύκου σε αντικατάσταση του γκί, ενώ όλοι έχουν διακοσμημένο το έλατο των Χριστουγέννων.
Το παραδοσιακό δείπνο είναι η γαλοπούλα, το ψητό βόειο κρέας, πίτες με κιμά, ή γουρουνόπουλο, κίτρινο ρύζι με σταφίδες, λαχανικά, καθώς και πουτίγκα δαμάσκηνο, κράκερ, και όλα.
Στη Γκάνα
Στη δυτική ακτή της Αφρικής, τέσσερις εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα , που αρχίζει με την πρώτη εβδομάδα του Advent [ο ερχομός των Χριστουγέννων ], οι ιεραπόστολοι προαναγγέλλουν την έλευση των Χριστουγέννων με διακόσμηση της εκκλησίας και των σπιτιών. Η εποχή αυτή συμπίπτει με τη συγκομιδή του κακάο, οπότε είναι μια στιγμή πλούτου.
Την παραμονή των Χριστουγέννων, τα παιδιά μόνα τους γυρίζουν στους δρόμους τραγουδώντας τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα φωνάζοντας στη γλώσσα τους "Χριστός έρχεται, ο Χριστός έρχεται! Είναι κοντά!". Την ημέρα των Χριστουγέννων πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας τα κάλαντα, παρέα με ηλικιωμένους.
Το παραδοσιακό δείπνο είναι η γιορτή του ρυζιού, το fufu, το βράσιμο αμυλούχων τροφίμων όπως μανιόκας, γιαμ, plantain ή ρύζι και κρέας μέσα σε ένα τεράστιο ξύλινο γουδί που μετατρέπονται σε μια κολλώδη μάζα (Χυλό), κάτι σαν στιφάδο ή σε σούπα με μπάμιες.
ΒΕΛΓΙΟ
Το παραδοσιακό φαγητό για το δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων είναι γαλοπούλα, ενώ για επιδόρπιο είναι ένα είδος γλυκού που λέγεται «la buche de Noel». Την επομένη, δηλαδή την ημέρα των Χριστουγέννων το πρόγευμα περιλαμβάνει το «cougnou» ένα είδος ψωμιού που έχει τη μορφή του νεογέννητου Ιησού.
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Σύμφωνα με ένα παλιό παραδοσιακό έθιμο, τις ημέρες των γιορτών τοποθετείται ένα στρώμα από άχυρα κάτω από το τραπεζομάντηλο, που συμβολίζει την φάτνη που γεννήθηκε ο Χριστός. Οι νοικοκυρές μαγειρεύουν δώδεκα διαφορετικά φαγητά, ένα για κάθε μήνα του χρόνου που τοποθετούνται πάνω στο τραπέζι.
ΒΡΑΖΙΛΙΑ
Όπως και στο Μεξικό, έτσι και στη Βραζιλία, η 28η Δεκεμβρίου είναι μια μέρα γεμάτη ψέματα και φάρσες. Ωστόσο, σε μικρές πόλεις ή χωριά της χώρας, ο Δήμαρχος διατάζει όλους τους κατοίκους να κάνουν ο καθένας και από μια δουλειά. Όποιος δεν συμμορφωθεί παίρνει πρόστιμο. Επίσης το βράδυ της ίδιας ημέρας, μαζεύονται όλοι στην κεντρική πλατεία και ο Δήμαρχος διαβάζει μια λίστα με παράπονα που αφορούν διάφορους κατοίκους της πόλης.
ΓΑΛΛΙΑ
Την παραμονή των Χριστουγέννων, τα παιδιά αφήνουν τα παπούτσια τους δίπλα από το τζάκι, για να τους τα γεμίσει με γλυκά και ξηρούς καρπούς ο Πατέρας των Χριστουγέννων (Pere Noel) που θα κατέβει από την καμινάδα καθώς κοιμούνται.O Pere Noel συνοδεύεται από ένα άλλο παππούλη τον Pere Fouettard, ο οποίος δέρνει ελαφρά τα παιδιά που ήταν άτακτα κατά τη διάρκεια
του χρόνου.
ΙΣΠΑΝΙΑ
Σε όλα σχεδόν τα σπίτια στην Ισπανία, υπάρχει μινιατούρα της φάτνης μέσα στην οποία ήρθε στον κόσμο ο Ιησούς. Η μικρή αυτή φάτνη λέγεται «naciemento».
Το βράδυ της 5ης Ιανουαρίου, τα παιδιά τοποθετούν τα παπούτσια τους στα μπαλκόνια ή στα παράθυρα. Η επόμενη μέρα, δηλαδή την ημέρα των Επιφανίων, είναι η ημέρα κατά την οποία οι Τρεις Μάγοι προσκύνησαν το νεογέννητο Ιησού και του πρόσφεραν τα δώρα τους. Σύμφωνα με την παράδοση, οι Τρεις Μάγοι έρχονται το βράδυ πριν τα Επιφάνεια και γεμίζουν τα παπούτσια των παιδιών με δώρα.Οι εορτασμοί των Χριστουγέννων ξεκινούν με το σύνθημα που δίνεται από ένα κανόνι που βρίσκεται στη Ρώμη.
Την παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά ντύνονται βοσκοί και γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι, τραγουδώντας τα κάλαντα, ενώ ο κόσμος τους κερνά με γλυκά και ξηρούς καρπούς ή τους δίνει λεφτά. O κόσμος μαζεύεται στις πλατείες όπου διεξάγεται διαγωνισμός για την καλύτερη φάτνη. Το βράδυ, καίει το «appo» ( το κούτσουρο των Χριστουγέννων ) και το Λυχνάρι της Μοίρας φέρνει δώρα σε όλους.
Στις 6 Ιανουαρίου, τα παιδιά περιμένουν με αγωνία τη γριά La Befana, η οποία ψάχνει τον μικρό Ιησού και στην πορεία της αναζήτησής της αφήνει δίνει δώρα στα φρόνιμα παιδιά.
Σύμφωνα με την ιταλική παράδοση η La Befana σκούπιζε το σπίτι της, όταν δέχτηκε την επίσκεψη των Τριών Μάγων, οι οποίοι πήγαιναν να συναντήσουν το νεογέννητο Ιησού. Οι Τρείς Μάγοι της ζήτησαν να τους ακολουθήσει, αλλά η La Befana αρνήθηκε, διότι δεν είχε τελειώσει από το σκούπισμα του σπιτιού.
Αργότερα όμως, το μετάνιωσε και μάζεψε όσα δώρα μπορούσε και προσπάθησε να ακολουθήσει τους Τρεις Μάγους. Δυστυχώς όμως, δεν τους βρήκε ποτέ , αλλά συνεχίζει ακόμη την αναζήτησή της για τον Χριστό, γι’ αυτό κάθε χρόνο αφήνει δώρα στα παιδιά
ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ
Οι Λιθουανοί πιστεύουν ότι ο Άη-Bασίλης φέρνει τα δώρα του, όχι σε μια μέρα (ή νύκτα) μόνο, αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου από τις 24 Δεκεμβρίου μέχρι τις 4 Ιανουαρίου, δηλαδή για μια περίοδο δώδεκα ημερών! Τα δώρα, τοποθετούνται, όπως σε όλες σχεδόν τις χώρες κάτω από το χριστουγεννιάτικο δώρο, όμως ανοίγονται στις 4 Ιανουαρίου
ΜΕΞΙΚΟ
Στο Μεξικό, οι εορτασμοί των Χριστουγέννων ξεκινούν στις 16 Δεκεμβρίου, οπόταν και αρχίζει η περίοδος των «Las Posadas», εννέα μέρες γεμάτες κατά τη διάρκεια των οποίων ανάβονται χιλιάδες κεριά, για να δείχνουν το δρόμο στη Μαρία και τον Ιωσήφ, που ψάχνουν για πανδοχείο μέχρι να καταλήξουν στο στάβλο. H 28η Δεκεμβρίου, δηλαδή η ημέρα κατά την οποία ο Ηρώδης διέταξε τη σφαγή των νηπίων, είναι όπως η δική μας Πρωταπριλιά, μια μέρα γεμάτη ψέματα και φάρσες. H 1η Ιανουαρίου λέγεται «Dia de los Reyes», δηλαδή «η ημέρα των Βασιλιάδων (ή των Μάγων)», οπόταν και τα μικρά παιδιά παίρνουν τα δώρα τους. Την ίδια ημέρα, κόβεται και μια παραδοσιακή πίτα, η οποία περιέχει μια μικρή κούκλα που συμβολίζει το νεογέννητο Χριστό. Όποιος βρει την κούκλα μέσα στο κομμάτι του, πρέπει να δεξιωθεί φίλους και συγγενείς στις 2 Φεβρουαρίου.
ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Νικόλαος φέρνει δώρα στα παιδιά το βράδυ της 5ης Δεκεμβρίου, που είναι η παραμονή της γιορτής του Αγίου Νικολάου. Φορώντας μια κόκκινη καπαρντίνα, φτάνει στη χώρα από την Ισπανία με μια βάρκα. Αφήνει την βάρκα κοντά στη θάλασσα και μετά γυρίζει όλα τα χωριά και τις πόλεις πάνω σε ένα άσπρο άλογο, κουβαλώντας τα δώρα των παιδιών. Η παράδοση λέει ότι ο Αγ. Νικόλαος συνοδεύεται από τον υπηρέτη του, τον Swart Piet (Μαύρος Πέτρος), ο οποίος τον βοηθάει να μοιράσει τα δώρα.
ΠΟΛΩΝΙΑ
Στην Πολωνία όλοι οι πιστοί πηγαίνουν στην εκκλησία τα μεσάνυκτα της Παραμονής των Χριστουγέννων, για να παρακολουθήσουν την Pasterka, την Θεία Λειτουργία των Βοσκών. Το πιο παραδοσιακό, ίσως, έθιμο της χώρας, είναι η oplatek, ένα είδος κουλουριού φτιαγμένο από αλεύρι, πάνω στο οποίο είναι χαραγμένες παραστάσεις που απεικονίζουν τη γέννηση του Χριστού. Ο αρχηγός κάθε οικογένειας κρατά ψηλά την oplatek και κάθε μέλος της οικογένειας με τη σειρά του κόβει ένα κομμάτι και το τρώει.
ΡΩΣΙΑ
Στις μέρες της Σοβιετικής Ένωσης και του κομμουνισμού, οι εορτασμοί των Χριστουγέννων ήταν απαγορευμένοι.
Έτσι η σημαντικότερη γιορτή του χρόνου ήταν η Πρωτοχρονιά και τα παιδιά περίμεναν με ανυπομονησία τον «Father Frost» να έρθει να τους φέρει τα δώρα τους.
Με την πτώση του κομμουνισμού, τα Χριστούγεννα έγιναν η σημαντικότερη γιορτή των Ρώσων, ένας λαός αρκετά θρησκευόμενος.
Τα Χριστούγεννα γιορτάζονται στη Ρωσία είτε στις 25 Δεκεμβρίου, σε μερικές περιοχές, είτε στις 7 Ιανουαρίου σε άλλες περιοχές, λόγω του ότι χρησιμοποιείται ακόμη το Ορθόδοξο Ιουλιανό ημερολόγιο.
Η περίοδος των εορτασμών των Χριστουγέννων ξεκινά επίσημα στις 13 Δεκεμβρίου, που είναι η ημέρα της γιορτής της Santa Lucia.Το πρωί αυτής της μέρας, η μεγαλύτερη θυγατέρα κάθε οικογένειας ντύνεται στα άσπρα και φοράει στο κεφάλι ένα στεφάνι, στο οποίο βρίσκονται στερεωμένα αναμμένα κεριά.Το κορίτσι επισκέπτεται όλα τα μέλη της οικογένειας που βρίσκονται ακόμη στα κρεβάτια τους κερνώντας τους καφέ και ψωμί.
ΤΣΕΧΙΑ
Τα παραδοσιακά στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου δεν αγοράζονται από τα καταστήματα, αλλά είναι τσόφλια αυγών μπογιατισμένα με διάφορα χρώματα και μοτίβα. Πιστεύεται ότι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, πλανάται πάνω από τα σπίτια, ένα μαγικό πνεύμα, το οποίο σε αφήνει να δεις τί θα σου συμβεί στο νέο χρόνο που θα έρθει σε λίγες μέρες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
